Home Blog Page 548

Dibranët e Japonisë

0

Së fundmi, edhe Aldior Kolari mori rrugën drejt Japonisë. Ai thotë se Japonia është një shtet atraktiv, i cili jep mundësi për përfitime të shumta. Në qytetin Nagoja, biznesmeni dibran Neat Mashkulli, në restorantin e tij punësoi edhe të rinj dibran si kuzhinierë.

Migrimi masiv i të rinjve dibran vazhdon. Përveç faktit që ata në të kaluarën, por edhe sot shpëtimin ekonomik e gjenin në shtetet evropiane si dhe në SHBA, kohëve të fundit vërehet edhe migrimi, çuditërisht, në shtet të largëta aziatike, shkruan gazeta KOHA. Të dhënat jozyrtare thonë se edhe gjatë vitit 2016 mbi 300 të rinj, mes të cilëve edhe të rinj me diploma universitare, lëshuan Dibrën për shkak të papunësisë.

Kohë më parë në Japoni migruan dibranët, Aldior Kolari dhe Dritan Bastriaga. Ata për një kohë të shkurtër u gjendën në këtë shtet të largët, falë dorës së shtrirë nga biznesmeni Neat Mashkulli, i cili vite më parë nga Italia, ku punoi me sukses, shkoi në Japoni ku hapi biznesin e tij, përkatësisht një restorant në të cilin prezanton kuzhinën Italiane në këtë shtet të largët, por shumë të bukur. Dibranët e rinj janë të kënaqur nga puna dhe angazhimi dhe normalisht, edhe nga fitimi. Në bisedën që patëm me Aldior Kolarin, ai na deklaroi se në Japoni, respektivisht në qytetin Nagoja, ka shkuar në qershor të vitit të kaluar.

“Arsyeja e migrimit tim në këtë shtet ishte pasiguria ekonomike në vendlindje, por edhe dëshira për të shijuar kushtet dhe risitë që ofron ky vend i ëndërruar nga shumë kush nga ne”, thotë për KOHA Aldiori dhe shton se papunësia të detyron që të marrish rrugën kurbetit. Ai po ashtu na thotë se karakteri i tij nuk ka mundur të durojë papunësinë.

“Sinqerisht ju them se për këto pak muaj që punoj në Japoni, kam mësuar shumë gjëra”. Bashkëbiseduesi ynë shton se përzgjedhja e Japonisë ka ardhur si rezultat i ofertës që ka marrë nga një mik shumë i madh i dibranëve, njeri me zemër të madhe, Neat Mashkulli. Dhe vendosa që të udhëtoj në këtë shtet të largët, shton Aldiori. Është një shtet teje karakteristik, me njerëz dinamik, me bukuri të shumta dhe me angazhim të madh në punë. Punoj si kuzhinier dhe kohën e lirë e kaloj me dy shokët e mi nga Dibra, Dritan Bastiagën dhe Kreshnik Mashkullin. Japonezët si popull, tregon ai, karakterizohen me respektin që kanë njëri për tjetrin, por edhe për demokracinë dhe janë popull shumë kurioz. Janë një popull teje i civilizuar në shumë aspekte. Sa i takon kuzhinës, mund të them se kanë një kuzhinë teje të pasur dhe për ne, si shqiptarë, tepër interesante. Kuzhina japoneze dhe ajo shqiptare dallohen shumë. Por, është për t’u theksuar se restoranti ku unë jam i angazhuar, përgatit vetëm ushqime italiane. Faktikisht dibranët në Japoni prezantojnë gatimet italiane, edhe atë në mënyrë shumë profesionale. Edhe vet japonezët befasohen pozitivisht kur marrin vesh se kuzhinën italiane në Japoni e prezantojnë shqiptarët.

Restoranti i Neatit është i njohur në Nagoja, qytet i madh dhe i bukur japonez, na thotë Dritan Bastriaga. Pronari është një person i respektuar, na thotë ai dhe shton se mysafirët që vijnë në restorant janë të kënaqur nga shërbimi që bëjmë ne. Sa i takon jetës dhe kulturës japoneze, mund të themi se teje interesante është muzika e tyre. Është një muzikë, e cila është përplot me ritme dhe si e tillë është atraktive. Në jetën e përditshme kemi edhe shokë, kryesisht kamerierët japonez, me të cilët punojmë së bashku, thotë Kolari dhe shton se bëhet fjalë për njerëz pa komplekse. Në përgjithësi japonezët janë shumë punëtorë dhe shumë të vëmendshëm në realizimin e detyrave të punës. Gjuha japoneze është një gjuhë e rëndë. Dibranët e rinj na thonë se në fillim kanë pasur probleme me mësimin e kësaj gjuhe, por me ndihmën e pronarit të restorantit italian, dibranit Neat Mashkulli, në këtë drejtim, kanë përparuar dukshëm, sidomos në mësimin e gjuhës në nivelin profesional. Është kënaqësi të jesh mes japonezëve, na thonë dibranët Aldiori dhe Dritani. Modeli i ndërtimeve në këtë vend është teje interesant dhe për ne teje atraktiv. Aldiori thotë se është fat kemi shkuar në atë vend të largët. Nuk kam ndërmend të kthehem tani për tani, na thotë i riu dibran, thotë Kolari.

Identiteti tradicional e historik i Dibrës mes Romës dhe Bizantit

0

Në aspektin tradicional Dibra është shumë e larmishme, e pasur, e pazbuluar dhe eksploruar ende. Në histori, Dibra përfaqësonte një krahinë të madhe, që shtrihej nga “Gur e më zhur”, nga Lura dhe Kalaja e Dodës, vazhdonte në Mavrovë me krahinën e Rekës, në  qytetin e Dibrës së Madhe, në Bulqizë, në krahinën e Gollobordës dhe deri në rrethinat e Ohrit dhe Strugës.

Historia e Dibrës është monumentale, me ngjarje, vepra, dhe figura historike. Simboli më i lartë historik i Dibrës lidhet me vendlindjen e heroit kombëtar, Gjergj Kastriot-Dibrani,  ose “Skënderbeu”. Bëhet fjalë për fshatin Sinë në Cidhën, ku 300 kalorësit dibranë e shoqëruan Skënderbeun në luftrat e tij me turqit. Njëzetë e katër (24) betejat e tij u zhvilluan në territorin e Dibrës. Toponimet, gojëdhënat dhe ngjarjet lidhen me “Kastriotët” dhe Skënderbeun në çdo cep të Dibrës.

Emri i Dibrës mendohet se vjen nga fisi ilir i Deborëve, i cili jetonte në këtë territor. Me evoluimin e tij deri në ditët e sotme ky emër ka ndryshuar nga “Deborë” në “Dibër”, varianti shkencor. Ekziston edhe një version tjetër më folklorik, që lidhet me ndarjen gjeografike të territorit nga lumi Drin në dy brigjet e tij, që në dialekt dibran është Di(y)-Bri. Ky dualizëm është shumë i përdorur në toponominë dibrane si për shembull: Dibra e Epërme dhe e Poshtme, Sina e Epërme dhe e Poshtme, Bresti i Epërm dhe i Poshtëm, Lishani i Epërm dhe i Poshtëm. Gjithashtu kjo ide lidhet dhe me simbolin e Kastriotëve (përkrenarja me dy brirë), që ishin zotëruesit e krahinës së Dibrës.

Lumi Drin i Zi ka qenë kufiri gjeografik i ndarjes së Perandorisë së Romës me Bizantin. Edhe në ditët e sotme lumi Drin është kufiri gjeografik i ndarjes së Dibrës në pjesën e Malësisë (që përfaqësohet nga nëntë malet) dhe Top-Alltia. Ky lumë përkon edhe me kufirin ndarës të katolicizmit, ose “Latinët”, që në gjuhën dialektore dibrane njihen “llatink”. Siç vërehet, ky emër përkon me territorin e malësisë dhe ortodoksisë në pjesën e Top-Alltisë. Në historitë e Skënderbeut thuhet: “Luftëtarët ishin dibranë latinë dhe administrimi bëhej nga dibranët ortodoksë, prandaj Ai ishte i pamposhtur”.

Në territorin e Dibrës gjenden shumë rrënoja arkeologjike, shumë pak prej të cilave janë të zbuluara dhe të eksploruara. Këto rrënoja lidhen me qytetërimin ilir, bizantin, kristian dhe mesjetar. Më të famshmet ndër to janë: Kalaja e Grezhdanit, Kalaja e Skënderbeut, Kalaja e Çetushit, kishat e Peshkopisë në Kodër-Shtjefën, qyteza e Bellovës, Shtëpia e Selman Agollit në Dohoshisht, Kulla e Zunës në Sohodoll, etj.

Feja ka luajtur një rol të rëndësishëm në historinë e Dibrës, ku kleri dhe shërbyesit e feve katolike, ortodokse dhe myslimane (që përbën 97%  të popullsisë) kanë luajtur një rol të rëndësishëm në edukimin, kulturën dhe mbajtjen gjallë të patriotizmi. Përmendim shtatë teqet e Dibrës dhe më të famshmen, teqenë e “Bilbilit” në Vleshë.  Klerikët e nderuar, përveç misionit fetar kanë luajtur rol të rëndësishëm edhe në ngjarjet dhe veprimtaritë politiko-shoqërore. Emra të shquar janë Dom Nikollë Kaçorri (nënkryetar i qeverisë së Ismail Qemalit), Haxhi Vebi Dibra (kryetar i kuvendit të parë të Qeverisë 1912), Sheh Shezemani i Vleshës (pjesëtar i Lidhjes së Prizrenit dhe Kongresit të Lushnjës), si dhe rilindasit Josif Bageri, Seit Najdeni dhe Hoxhë Voka, vendimtar në përhapjen e arsimit.

Dibra trashëgon një kulturë dhe traditë të pasur, që nga koha e paganëve e deri në ditët tona. Festat, doket dhe zakonet janë ruajtur dhe pasuruar brez pas brezi. Nuk janë cënuar karakteristikat dhe vlerat autentike, si: festat, ritet, kostumet, vallet, këngët, arkitektura, etj. Kështu, akoma ruhen dhe vazhdojnë të festohen: dita e Verës, dita e Shën Gjergjit, dita e Shën Nikollit, ritet e dasmës, me vallet e grave dhe burrave, kostumet popullore, lojrat popullore, ku më e spikatura është kalaja dibrançe.

Mençuria, mikpritja, mjeshtria, këto vlera të dibranëve përbëjnë një art më vete. Oda e Dibrës, me oxhakun me gurë të gdhendur nga mjeshtrat dibranë, me “kryet e vendit”, që simbolizon kuvendin dhe ku spikat mençuria, dija, rregulli protokollar dhe alegoria, ku çdo gjë është e rregulluar sipas kanunit të Dibrës, i bazuar në kanunin e Skënderbeut, është një thesar i pasurisë dibrane dhe asaj kombëtare.

Bazat e legjislacionit për mbrojtjen e trashëgimisë kulturore janë: Ligj nr. 9048 për Trashëgiminë Kulturore dhe Ligji nr. 9386 për Muzetë, si dhe institucionet përkatëse, Qendra e Kulturës, “Haki Stërmilli”, Instituti i Monumenteve, Muzeu, etj. Duhet përmendur se, megjithëse ekziston ky kuadër ligjor dhe institucional, Dibra ka ende shumë probleme në mirëmbajtjen dhe menaxhimin e trashëgimisë kulturore, për shkak të financimeve të kufizuara si dhe ndërgjegjësimit, ende të ulët, të vetë banorëve.

Marrë nga Strategjia e zhvillimit të territorit të Dibrës.

Llomet mbulojnë Dibrën.

0

Sapo futesh në Peshkopi shikon një re tymi me plehrat që digjen, shumë afër qendrës së banuar dhe zonës më piktoreske të Peshkopisë. Mendon që këtë pamje e le shumë shpejt pas, por nuk është kështu sepse kudo që do hysh në qytet në cdo cep pallati, lagje apo rrugice shikon plehrat nga të katër anët. Nuk ke pamje më të mirë edhe kur del nga qyteti I Peshkopisë dhe shkon në fshatra ku shtratet e përrenjve dhe tokat në rrethinat e fshatrave janë mbushur plot me qese plastike dhe lloj lloj mbeturinash. Duket sikur në Dibër nuk ka mal, prrua, rrugë,fshat,  lagje,  shpi që nuka kanë grumbullin e plehrave tek dera e shpisë, duke qenë komshija më I afërt I gjithsecilit.

E nëse do kishte mundësi të fotokopjohej një fenomen apo territor, kjo do të ishte situata e plehrave në Dibër të Madhe me Dibrën e vogël. Sapo hyn në doganë dhe afrohesh Dibrës së Madhe përballesh më një mal me plehra në fushën e dekompozimit që frekuentohet nga qentë e Dibrës dhe që vizitohen edhe nga ata të fshatrave të Maqëllarës.  Lagjet e Dibrës së madhe po e njëta situatë me plehra mes rrugëve dhe sokaqeve, lugina e Radikës dhe rruga përgjatë Drinit plot me mbeturina.

Tek po kalon përgjatë gjithë territorit të trevës së Dibrës të duket sikur ke ardhur në vendin më të madh të plehrave. Treva që ka emrin më të përmendur për pastërti, ku gratë pastronin 2 herë në ditë rrugët dhe oborret, rregullat e lagjes dhe fshatit për grumbullimin dhe hedhjen e mbeturinave ishin strikte dhe të zbatueshme për të gjithë banorët, sot është kthyer në një fushë të madhe mbeturinash.

Tek bisedon me njerëzit që kanë më shumë informacion për këtë fushë, fajin ja hedhin pushtetit lokal që shpenzon miliona në buxhetet e pastrimit por asgjë nuk duket. Personat më afër drejtuesve lokalë bëhen brigadier, pergjegjës, magazinier, shoferë dhe përfitojnë nga këto fonde, a thua se je në Napoli apo Brazil që ky sektorë kontrollohet nga mafja. Punëtorët e pastrimit I shtojnë dhe I heqin sikur të duan, kjo në varësi të fushatës elektorale, pasi u duhen vota. Bëjnë listat me fukarrenjtë e shkretë në kohë fushate dhe i blejnë me nga 1000 lekë, pjesën tjetër e fusin kapot në xhep si dhe krekosjen para bosëve të politikës se sat ë zotët janë që mbledhin vota. Kërkohen fonde tek donatorë të ndryshëm sepse tek plehrat mbulohen më mirë abuzimet. Më duket pak cinike këto që thonë, por ky është realiteti.

Kur ndahem me cinikët, takoj një shokun tim të fëmijërisë Benin që punonte në një brigadë pastrimi. E pyes edhe Benin si më afër që ishte se pse ndodh kështu dhe ai me thjeshtësinë e tij më thotë. O shoku, llomet aty janë dhe me dashtë I pastrojnë për njëherë, por cfarë tu bëjmë atyre llomeve nalt, se llomet llome bëjnë. Kështu u themi në dibrance plehrave më tha Beni duke qeshur.

Qesha edhe Unë duke më mbetur në mendja fjala e Benit se skemi ctu bëjme llomeve nalt se këtyre poshtë I rregullojmë. Duket se 1300 trajlet me llome nga Italia që janë zhdukur në Shqipëri të kenë ikur për Dibër, sepse ato llomet nalt I dinë më mirë këto punët me llomet. Bëjnë ligje, ndalojnë ligje, bëjnë plane dhe projekte, dalin në media dhe konferenca, si dhe sa të përfitojnë më shumë. Nëse ke një gërmë gabim në pasaportë apo kartë tjetër identifikuese të kapin në pikën kufitare, ndërsat 1300 trajlet me llome kalojnë pa u kapur. Nëse ke rrypin pa vënë të shikojnë dhe të ndalojnë, por 1300 trajle nuk shikohen. E ctë bëjmë? Llomet kudo që janë njëlloj janë llome, por Dibrën e kanë bërë shumë pis.

Miratohet buxheti I bashkisë Dibër, me sy dhe duar të zgjatura nga Tirana.

0
Unknown

Këto ditë, këshilli bashkiak ka miratuar buxhetin e viti 2017 për Bashkinë e Dibrës. Ndryshe nga shumë vite të tjera, këtë herë bashkë me paketën fiskale, buxhetin vjetor të 2017,  është aprovuar edhe buxheti  Afat mesëm, me prioritet dhe projektet për secilën zyrë dhe për cdo funksion. Në këtë mënyrë Bashkia ka përmbushur  kërkesën nga qeveria qëndrore dhe Ministria e Financave me dokumentin e plotë të buxhetit.

Kryetari I bashkisë së Dibrës z. Muharrem Rama dhe stafi I tij kanë qenë të angazhuar për hartimin dhe aprovimin e buxhetit pasi është edhe përpjekja e parë e tij në postin e kryetarit për të përbushur premtimet dhe programin elektoral të zhvillimit për bashkinë. Në këtë përpjekje kryetari është përballur edhe me problematikën që lidhet me menaxhimin financiarë të bashkisë, detyrimet e prapambetura, kërkesat e 14 Njësive Administrative, dhe ndryshimet e reja që janë bërë në stafin e bashkisë që Ai drejton.

Buxheti I aprovuar ka kaluar një sërë fazash diskutime ne komisione, me stafet teknike, dhe me grupe interesi. Këtë vit Bashkia e Dibrës ka qenë mbështetur me asistencë teknike profesionale për hartimin e buxhetit edhe nga programi I DLDP (Programi I Decentralizimit dhe Zhvillimit Lokal) që financohet nga qeveria Zvicerane dhe është fokusuar në të gjitha bashkitë e veriut të Shqipërisë, duke krijuar në këtë mënyrë një model dhe standart të unifikuar të procesit dhe dokumentit të buxhetit të bashkisë Dibër si bashkitë e tjera të Shqipërisë.

Diskutime dhe debate ka pasur gjatë takimeve me komisionin e ekonomisë dhe buxhetit të këshillit bashkiak, por në mbledhjen e fundit të këtij këshilli këto debate dhe mos-marrveshje janë zgjidhur, pasi janë reflektuar shqetësimet dhe interesat e anëtarëve të këshillit në dokumentin e buxhetin të aprovuar.

Buxheti I vitit 2017 është parashikuar të jetë rreth 1.1 milion leke (të reja), të cilat do të përballojnë të gjitha shpenzimet që lidhen me pagat e punonjësve që zënë 35.5% të buxhetit, shpenzime operacionale me rreth 11% të buxhetit dhe pjesa tjetër prej 53.3% do të shkojë për investime. Pjesa më e madhe e investimeve është parashikuar të shkojë në programet e infrastrukturës, arsimit dhe shërbimeve publike, dhe më pak në sektorët e turizmit, zhvillimit ekonomik dhe mjedisit. Të ardhurat kryesore buxhetore do të vijnë nga trasferta ndërqeveritare e qeverisë qendrore e cila mban dhe 92% të barës së shpenzimeve në bashki dhe nga të ardhurat nga burimet e taksave dhe tarifave vendore që zënë vetëm 8% të buxhetit.

Edhe ky vit buxhetorë tregoi që sytë e dibranëvë, dhe duart e zgjatura do të jenë përsëri nga qeveria qëndrore pasi me të ardhurat e saja Bashkia nuk mbulon dot as shpenzimet operacionale  për ngrohjen, dritat dhe lyerjen e shkollave e institucioneve të tjera. Kështu që përmes rrugës së gjatë, me gropa dhe të shkatërruar Tiranë- Peshkopi do vazhdojë kalvari I ngjitjes dhe kapjes prej krahësh të ministrave, deputetëve, sekserëve të qeverisë me dhënë ndonjë lekë më shumë që të shkojë për të mbushur “gropat” e shumta që ka Dibra dhe zbutur pak fukarallëkun e banorëve të saj duke qenë zona më e varfër e vendit.

Ngjarjet Historike të qytetit të Peshkopisë ndër vite.

0
Viti Ngjarja
527-565 Ndërtohet kalaja ILIRE e Peshkopisë
1020 Ndërtohet Epishkopata e Dibrës me seli në lagjen”Bulke” të Dobrovës.
Mars 1467 Peshkopia është fshat me 32 shtëpi.
1582 Nis islamizmi i qytetit.
1864 Peshkopia është qendër e Kazasë së Dibrës së Poshtme.
1873 Vendoset lidhja telefonike Peshkopi – Oranikë(Shehri i Dibrës).
16 Gusht 1912 Peshkopia çlirohet nga pushtimi i gjatë Turk.
14 Prill 1914 Hapet shkolla e parë Shqipe në Peshkopi me mësues Haki SHAROFI.
1915 Hapet Farmacia e parë në Peshkopi nga Faik TOMINI.
18 Gusht 1920 Ngrihet për herë të parë, zyrtarisht, administrata e parë vendore Shqiptare, Prefektura e Drinit me prefekt Ramiz bej Dibrën (QOKU) dhe kryetar komune Shehat SHEHU.
Prill 1922 Hapet internati ”DIBRA” në shtëpinë e Shehat SHEHUT.
1922 Shehat SHEHU zgjidhet kryetar i Bashkisë.
26 Prill 1922 Ngrihet Zyra e Postë – Telegrafisë.
03 Maj 1922 Zyra e Postë – Telegrafisë filloi punën.
11 Prill 1923 Formohet Dega e shoqerisë “Djelmia Dibrane” e Tiranës në Peshkopi, me kryetar Raif KADIU.
14 Prill 1923 Hapet shkolla e parë femërore në shtëpinë e Bajram ILAZIT me mësuese Nazmie PASHOLLI.
16 Mars 1924 Krijohet Dega e Shoqerisë “BASHKIM” të Dibrës me kryetar Taf AGOLLI.
15 Dhjetor 1924 Eles ISUFI organizon mbrojtjen e qytetit të Peshkopisë nga forcat biellogardiste e mbështetësit e Ahmet ZOGUT.
16 Dhjetor 1924 Vritet Sufe XHELILI. Plagoset Elez ISUFI. Hyn Ahmet ZOGU në Peshkopi.
9 Nëndor 1927 Shoqëria Industriale Tregtare ”ANONIME”(S.I.T.A)pranon ofertën për transportimin e krypës në Peshkopi.
27 Shtator 1928 Dr. Ihsan KORÇA emërohet Drejtor i Dispancerisë në Peshkopi me një rroge mujore 500 fr.ari.
8 Dhjetor 1928 Zbriti për herë të parë në fushën e Kastriotit aeroplani i Shoqërisë Italiane “ADRIA aereo Lloyd”. Udhëtimi Tiranë – Kastriot u bë për 27 minuta.
5 Prill 1929 Hapet Zyra e Hipotekave me nënpunes Andrea ÇOKU.
9 Qershor 1929 U bë ceremonia e mbylljes së vitit shkollor ku morën pjesë 160 nxënës të Internatit “DIBRA” të Kastriotit dhe 100(50vajza dhe 50djem) nxënës të Peshkopisë.
28 Nëndor 1930 Arriti për herë të parë makina në Peshkopi në rrugën Elbasan – Klenje – Ura e Çerenecit – Peshkopi me inxhinier Kasem SHEFKIUN, që kishte marrë përsipër ndërtimin e kësaj rruge. Në rrugen Maqellarë – Peshkopi makina për herë të parë ka ardhur në vitin 1923 me shofer Ismail RAMEN(Melani) dhe pas këtij edhe makina e Imer MALIQIT.
22 Mars 1931 Filloi të zbatohet dita e Diel pushim.
22 Mars 1931 Hapet një shkollë nate për analfabetët.
2 Prill 1931 Riorganizohet Shoqëria Sportive ”DIBRA” me kryetar Sali MORINEN.
18 Korrik 1932 Filloi shërbimi ajror rregullisht çdo të enjte Tiranë – Peshkopi.
21 Gusht 1932 Zhvillohet i pari Kampionat i Atletikës me pjesëmarjen e 21 djelmoshave.
24 Shkurt 1935 Peshkopia tronditet nga një tërmet i rëndë , por pa dëme.
3 Mars 1935 Formohet Shoqëria Sportive”BASHKIMI DIBRAN”.
16 Mars 1935 Në hotel ”DEFRIMI” (të Peshkopisë), nxënësit e internatit ”DIBRA” çfaqin dramën ”I gëzuemi i fituemi”.
23 Maj 1936 Inagurohet ndërtesa e Re e bashkisë, me 15 dhoma.
19 Tetor 1937 Drejtoria e Përgjithshme e “Ala Littorias” në Itali, autorizon Degën e saj në Tiranë që të kryente udhëtime angazhe për në Peshkopi në çdo kohë që paraqiteshin 4 persona që paguanin vajtje – ardhje.
8 Korrik 1938 Në Peshkopi ndjehen lëkundje tërmeti.
16 Shtator 1938 Zhvillohen zgjedhjet për Këshillin Bashkiak të qytetit. Kryetar zgjidhet Faik SHEHU.
21 Tetor 1938 Ministria e Punëve Botërore investoi 41 000 franga ari për rrugën automobilistike Burrel – Peshkopi.
15 Prill 1939 Trupat fashiste të Musolinit pushtuan Peshkopinë. Kjo shënoi përfundimin e pushtimitte të gjitha qendrave kryesore të prefekturave të Shqiperisë.
30 Maj 1939 Shoqëria Italiane ”Al Italia” filloi të kryej shërbime ajrore 3 herë në javë: të Hënën, të Mërkurën dhe të Premten.
27 Gusht 1942 Tërmet i fortë me epiqendër Peshkopinë.
10 Shtator 1942 Vdes nga torturat në burgun e Peshkopisë Nazmi RUSHITI.
19 Shtator 1942 Lëkundje të lehta tërmeti në Peshkopi.
15 Janar 1943 Tërmet pa dëme e viktima në Peshkopi.
Qershor 1943 Formohet Këshilli NÇ illegal, ku bënin pjesë Stefan LUARASI, Thoma HARITO, Ramadan SHEHU, Ismete BAHOLLI etj.
10 Shtator 1944 Ekzekutohen në kampin nazist të Prishtinës Hamza SHEHU e Tasim SHEHU.
29 Korrik 1944 Çlirohet qyteti i Peshkopisë nga nazifashizmi.
10 Shtator 1944 Konferenca e dytë NÇ e Qarkut të Dibrës zgjodhi Këshillin prej 30 anëtarësh dhe kryesia prej 10 anëtarësh me kryetar Faik SHEHU.
23 Shtator 1944 Mblidhet konferenca e parë e rinisë antifashiste të qarkut Dibër.
27 Tetor 1944 Riformohet Këshilli i Ri qytetit të Peshkopisë me kryetar Ramadan SHEHU, nënkryetar Rasim FETAHU dhe 6 anëtarë.
10 Prill 1945 Në Peshkopi formohet dega e Kryqit të Kuq Shqiptar me kryetar Haki PAHUMI.
26 Shtator 1945 Bëhen zgjedhjet e reja për Keshillin e qytetit të Peshkopisë.
15 Tetor 1945 Në Peshkopi zgjidhet Këshilli i Përgjithshëm i Gruas Dibrane prej 25 anëtare dhe kryesia prej 9 anëtare me kryetare Sofie BAHOLLI.
20 Dhjetor 1945 Hapet shkolla Unike e Peshkopisë.
Mars 1946 Hapet dega e Bankës së Shtetit në Peshkopi.
16 Maj 1946 Inagurohet Materniteti i Peshkopisë me 4 shtretër. Personeli shëndetësor përbëhej nga një mjek kirurg-gjinekolog dhe një mami(Margarita MENZELXHIU).
17 Maj 1946 Këshilli i Ministrave vendosi hapjen e rrugës që do lidhte Peshkopinë me Kukësin.
29 Maj 1946 Inagurohet Shtëpia e Kulturës. Përgjegjës emërohet Vasfi XHELADINI.
1 Gusht 1946 Shfaqet filmi i parë në kinemanë e qytetit me aparaturë stacionare.
29 Nëntor 1947 U ngrit dhe u vu në punë salla e operacionit me 3 dhoma. Salla e shtrimit kishte 15 shtretër.
Shtator 1948 Hapet zyrtarisht Shkolla e Mesme Pedagogjike në Peshkopi me Drejtor Pandi CICI. Shkolla nisi te funksionojë me 18 nxënës.
1 Korrik 1949 Riorganizohet Qarku i Dibrës. Nga 26 lokalitete që kishte, me organizimin e ri ngelën 12: Ostren, Klenjë, Zerqan, Shupenzë, Selishtë, Lurë, Dardhë, Kastriot, Muhurr, Maqellarë, Sllovë dhe lokaliteti i qendrës.
Gusht 1949 Ditët e para të Gushtit 1949 mblidhet Këshilli Popullor i Rrethit, i cili zgjodhi kryesinë prej 7 anëtarë me kryetar Demir LEKA.
8 Nëntor 1951 Përurohet hidroçentrali i parë në Peshkopi, me përgjegjës Xhelil Çorja.
Maj 1959 Ngrihet Estrada profesioniste e Peshkopisë.
Shtator 1964 Hapet Shkolla e Mesme e Përgjithshme(Gjimnnazi) me drejtor Riza MANJANI.
30 Nëntor 1967 Qyteti i Peshkopisë ashtu si gjithë rrethi goditet nga një termet i fuqishem 9 ballë të shkallës Rihter.
3 Prill 1968 Doli numri i parë i gazetës (Ushtima e Maleve)organ i komitetit partisë rrethit me k/redaktor Esat BASHARI.
6 Nëntor 1968 Hapet shkolla 3 vjeçare për mami.
Shkurt 1969 Krijohet Fanfara nën drejtimin e Tonin ROTES. Më vonë drejtohet nga Nuredin MAZARI.
28 Gusht 1969 Inagurohet muzeu historik i Dibrës, me drejtor Ilmi SADIKAJ.
19 Maj 1970 Peshkopia goditet nga një tërmet 4 ballë.
2 Dhjetor 1970 Inagurohet Shtëpia e Pionierit.
Korrik 1974 Nis punën Zyra e Kadastrës, pranë Komitetit Ekzekutiv të rrethit.
15 Korrik 1975 Nis punën Drejtoria e Higjenës dhe Epidemiologjisë.
13 Tetor 1975 Krijohet Dega e Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve.
Maj 1984 Ngrihet Teatri Dramatik i Dibrës.
21 Qershor 1991 Doli numri i parë i gazetës “DIBRA”.
28 Janar 1992 Doli numri i parë i gazetës “KASTRIOTET”, organ i shoqatës ”Bashkimi DIBRAN” me kryeredaktor Moisi MURA.
13 Mars 1997 Ora 13:30, nis transmetimin TV Dibra, me një staf: Veli Vraniçi drejtor, Ben Zeqo operator, Mentor Roçi teknik dhe Gentiana Xhajku folëse.
29 Mars 1999 Në qytetin e Peshkopisë vijnë të dëbuarit e parë Kosovar.
15 Dhjetor 2001 Inagurohet pallati i kulturës ”Haki STERMILLI”.
2003 Denisa KOLA shpallet “Miss Albania”.
11 Mars 2007 Ora 23:00 Peshkopia lëkundet nga një tërmet 4 ballë i shkallës Rihter. Gjithë muaji Mars është shoqëruar me lëkundje të lehta tërmeti.
10 Shtator 2008 Inagurohet Xhamia e Re e Peshkopisë.
17 Nëntor 2008 Inagurohet godina e re e Bashkisë Peshkopi.

Marre nga faqja zyrtare e Bashkise Peshkopi

DITA NDËRKOMBËTARE E AKCIONEVE PËR LUMENJTË

0

Çdo vit më 14 mars , mijëra njerëz nga mbarë bota çojnë lart zërin e tyre për mbrojtjen e lumenjve në mbarë botën  – Dita ndërkombëtare kundër pendave. Është dita kur shpërndahen informatat për kërcëmimet me të cilat ndeshen lumenjtë tanë, dhe promovohet alternativa për prodhimin e energjisë elektrike në vend  të asgjësimit të lumenjve. Para gjithë paramendimeve, kjo është një ditë kur mund të bashkohen gjithë adhuruesit e lumenjve dhe duke vepruar bashkarisht të tregojnë se këto çështje nuk janë vetëm lokale, por kanë edhe me  karakter global.

,, Ne të qytetit të Dibrës kemi arsye të festojmë këtë ditë, se pas akcionit shumëvjeçar për shpëtimin e lumit të Radikës e kemi fatin të festojmë fitoren e shpëtimit të Lumit të vogël ( Mala reka). Por gjithësesi mbetën sfida që në tërësi të ruhet rrjedha e lumit të Radikës dhe të degëve të saja nga projektet e planifikuara hidroenergjtike„ – deklaroi Shuip Marku nga Shoqata – Qendra për zhvillim të qëndrueshëm të komunitetit .

Në vitin 2010 Republika e Maqedionisë inicoi ndërtimin e mbi 20 hidroelektranave në teritorin e Parkut Nacional të Mavrovës – në të cilat përfshiheshin edhe projektet e ,,Lukovo poles” ( Fusha e Lukovës) dhe Boshko  mosti ( Urra e Boshkut). Thuaj se të gjitha lokacionet e projekteve të parapara hidroenergjetike ndodhen në rajone  të papërshtatshme dhe me vlera të larta natyrore.Ndërtimi i të njëjtave do të paraqiste shfarosje të rrjedhave ujore me gjatësi prej  75 km.

Planifikimet me qëllim që të shfrytëzohen pothuajse të gjitha lumenjtë në Parkun Nacional të Mavrovës për prodhimin e energjisë elektrike, ishin çështje  hetimi për Komitetin e përhershëm të Konventës të Bernës.Në dhjetor të vitit 2015, Komiteti i Përhershëm miratoi Rekomandimin nëpërmjet të cilit kërkohej suspendimi i projekteve hidroenergjetike në Mavrovë dhe vlersimi i i efektit kumulativ ndaj Parkut kombëtar si edhe ndaj pellgjeve të lumenjve.Një vit më vonë të dyja institucionet financiare, Banka botërore dhe Banka Evropiane për Rindërtim dhe Zhvillim, i refuzuan planet e yre për mbështetje financiare të projekteve ,,Lukovo pole” ( Fusha e Lukovës) dhe ,,Boshko  most” ( Urra e Boshkut).

,, Për dallim nga institucionet financiare ndërkombëtare, investitorët privat vendosën që të mos e respektojnë vendimin e Komitetit të Përhershëm dhe filluan që të vazhdojnë aktivitetet për zbatimin e projekteve. Dz hidroelektrana janë në ndërtim e sipër: Lumi Kakaçkës dhe Lumiri Beliçicës. Në ndërtim e sipër është edhe ndërtimi i jnë rruge të kalueshme deri te hidroelektrana e planifikuar Galiçka 2” – Deklaruan nga Front 21/42.Lokacione të planifikuara plotësuese për projekte hidroenergjetike nga investitorë privat në Mavrovë i hasim në Rosoçki Potok (Proi i Rosokut), Trebishki potok ( Proi i Trebishtës), Jamska reka ( Lumi i Jamës) , Petilepska reka ( lumi i Petilepës) Leunska reka ( lumi i Leunovës), Krakorniçka reka ( lumi i Krakornicës) dhe Osojski potok ( proi i Osojës ). Momentalisht janë lëshuar koncesione edhe për 4 hidroelektrana: Zhirovniçka reka 5 dhe 6 ( Lumi i Zhirovnicës), ribniçka reka ( lumi i Ribnicës) dhe Jadovska reka ( Lumi i Jadovës) dhe për të njëjtit pritet të fillohet me ndërtimin e tyre në çdo moment. ,,Vendimet për të cilat janë lëshuar koncesionet janë  lëndë ankimi nga muaji maj i vitit 2016” – n Deklaroi Bujarovska

Dibra e Madhe ne ethet e zgjedhjeve lokale

0

Edhepse akoma nuk jane shpallur zgjedhjet lokale, dhe nuk eshte e qarte se kur mund te mbahen ato, partite politike vec me po bejne sondazhe ne qytet duke Nxjerur emra konkret. Kryetari aktual sipas tle gjitha gjasave do te kerkoje edhe nje mandat nga qytetaret per perfundimin e projekteve te premtuara, dhe do kandidoje si kandidat i BDIse, Alenca flitet se do te kandidoje me doktorin Arben Agolli i cili ka autoritet ne qytet dhe mund ta lekund poziten e kryetarit aktual, Levizja Besa ka shume Mundesi qe te kandidoje aktivistin dr. Xhemail Cupi. lsdm nese arin te formoje qeveri Ne koalicion Me BDI ka mundesi qe te mos nxjer kandidat por te mbeshtese zotin Lata, edhepse ne zgjedhjet e fundit ishte fituese. Ka mundesi qe te kandidojne edhe dy kandidate te pavarur por te cilet nuk kane gjasa qe te kalojne ne balotazh por gjithsesi do te hutojne votuesit e pakenaqur dhe ata te cilet jane mesuar qe per voten e tyre te marin shperblim. Gjithsesi gjate diteve te pranveres dibranet do te kene tema te nxehta per te biseduar.

Lsdm nese arrin te formoje qeveri

0

Lsdm nese arin te formoje qeveri ne koalicion me BDI ka mundesi qe te mos nxjerr kandidat por te mbeshtese zotin Lata, edhe pse ne zgjedhjet e fundit ishte fituese. Ka mundesi qe te kandidojne edhe dy kandidate te pavarur por te cilet nuk kane gjasa qe te kalojne ne balotazh por gjithsesi do te hutojne votuesit e pakenaqur dhe ata te cilet jane mesuar qe per voten e tyre te marin shperblim. Gjithsesi gjate diteve te pranveres dibranet do te kene tema te nxehta per te biseduar.

Legjenda e Rrugës së Arbrit

0

Kur po nisja të shkruaja këto rradhë, titulli i parë që më erdhi ndër mend ishte po ky që edhe vendosa ti vë shkrimit tim, Legjenda e rrugës së Arbrit. Arsyeja ishte mjaft e thjeshtë, në Dibër, kur ishim fëmijë dhe dicka përsëritej e premtohej pafund por nuk realizohej, përdornim shprehjen “U bë legjendë kjo punë mo”. Njëjtë është bërë edhe premtimi i kahershëm për t’ju dhënë dibranve atë që ata e meritojnë, një rrugë dinjitoze që të lëvizin ashtu si cdo krahinë tjetër e Shqipërië.

Gjatë kohës së studimeve që po kryeja në Bruksel, u riktheva në Shqipëri dhe takova ish-kryeministrin Aleksandër Meksi. Arsyeja ishte një intervistë që duhej të përgatisja me të në lidhje me temën time të diplomës. Pasi mbaruam intervistën dhe po shijonim një kafe, ai filloi të më tregonte edhe për historinë e kësaj rruge. Ai më tregoi se në fakt kjo rrugë ishte pagëzuar pikërisht nga ai gjatë gjurmimit të rrugës së vjetër nga vinin tregtarët dibranë për në Tiranë. Pyetjes sime se cfarë mendon se do të bëhet me këtë rrugë, ai iu përgjigj që ështe vërtet për të ardhur keq që një krahinë që i ka dhënë kaq shumë gjithë historisë së kombit shqiptar është aneksuar dhe izoluar totalisht nga pjesa tjetër e Shqipërisë. Pavarësisht se nuk u shpreh në mënyrë eksplicite, arrita të kuptoj se sipas tij, një pjesë të mirë të fajit për vendin ku gjendet Dibra sot, e kemi ne dibranët.

Dhe në fakt sot kur e mendoj ai kishte plotësisht të drejtë. Faji nuk është as i majtë e as i djathtë, as blu e as mavi. Faji është i popullit dibran dhe sidomos i asaj pjese përfaqësuese që kurrë nuk u ngritën ne lartësinë e detyrës dhe të përfaqësojnë sic duhet një trevë që është mbajtur si universiteti i Shqipërisë. Po mbase pikërisht për këtë arsye ata nuk na përfaqësojnë dot denjësisht. Nuk i kanë shpatullat aq të forta sa të mund të mbajnë një histori të lavdishme si ajo e Dibrës. Është fakt i njohur në cdo fushë që është më e vështire të mbash një pozicion të caktuar sesa ta arrish atë.

Por, pikërisht për këtë arsye, duke ditur vendin nga vijnë dhe cfarë tentojnë të përfaqësojne, mbase duhet të dorëhiqen. Nëse historia e kësaj treve është shumë e madhe për shpatullat  e tyre, origjina dibrane duhet tju japë burrërine të pranojnë të heqin dorë nga dicka që nuk e arrijnë dot. Kjo do tregonte më shumë burrëri se cdo gjoja përpjekje që ata po bëjnë për të na përfaqësuar.

Përvec përfaqësimit politik, mendoj se një rol thelbësor kanë edhe intelektualët e cdo lloji të cilët Dibra ka nxjerrë. Ata duhet ta ngrenë zërin në cdo nivel. Duhet të krijohet një lobim i fortë jopolitik i cili duhet të kërkojë llogari pushtetit pavarësisht partisë që e drejton. Kjo është jetike pasi është për të ardhur keq kur shikon se si politika ka arritur objektivat e veta duke përcarë popullin. Kjo përcarje bën që njerëzit të vlerësojnë punën e qeverisë ne bazë të partisë që drejton dhe jo në bazë të punës reale të qeverisë në zonën e tyre. Për ta bërë më të qartë, është shumë e lehtë për këdo që të futet në forume të ndryshme në internet dhe të shohë në kohën kur kanë qeverisur dy krahët e ndryshëm politik. Do vërejë që persona të njëjtë që dje shanin punën e qeverisë që po ecën shumë ngadalë për rrugën e Arbrit, sot gjejnë arsye nga më absurdet për të justifikuar ndalimin total të punimeve për këtë rruge, dhe anasjelltas. Është pikërisht kjo ajo cka kërkon klasa politike, një popull i përcarë që ngrihet vetëm për interesa partiake në protestë. Një popull të tillë është shumë e lehtë ta mposhtësh. Ndërsa nje popull që del dhe kërkon të drejtat e veta legjitime dhe është i vendosur në këtë gjë, nuk mund ta mposhtë asgjë. Shembullin më të freskët e keni me banorët e Zharrëzës që edhe pse i censuruan në të gjitha mediat gjatë gjithë protestës së tyre, në fund qeveria u dorëzua dhe ju dha atë që mëritonin. Po të njëjtën analogji mund të bëjmë edhe me protestën kundër armëve kimike.

Në mbyllje, dua ta bëj edhe një herë në formë kërkese atë që jam munduar të shpjegoj në këto pak rradhë. Të bashkohemi për të mbrojtur të ardhmen tonë. Të kërkojmë atë që na takon pa dallim se kush është në pushtet dhe pa marrë parasysh bindjet politike të gjithsecilit. Të fillojmë ngadalë të marrim në dorë fatin tonë. Gjithkush mund të bëjë dicka, kush me lobim aty ku ndodhet, dikush tjeter me shkrime, me protesta dhe me cdo mënyrë tjetër të ligjshme. Nëse ne nuk kemi njerëz të denjë që të na përfaqësojmë, atëherë duhet të tregojmë qe dimë ti dalim zot vetes tonë. Vetëm në këtë mënyrë Legjenda e Rrugës së Arbrit do këtë një fund të lumtur.

Loading...